Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και τη Ασφάλεια στην Εργασία

Η 28^η Απριλίου έχει καθιερωθεί από την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας - ΔΟΕ ως “Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία” με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα πρόληψης ατυχημάτων αλλά και επαγγελματικών νόσων. Είναι η μέρα που το 1914 ψηφίσθηκε από την Καναδική Βουλή ο νόμος για την αποζημίωση των εργαζομένων από εργατικά ατυχήματα.

Θέμα του φετινού εορτασμού είναι: «Ασφαλές και Υγιές Περιβάλλον Εργασίας - Θεμελιώδες Δικαίωμα» και συνδέεται με την υλοποίηση της απόφασης που έλαβε η Διεθνής Συνδιάσκεψη Εργασίας τον Ιούνιο του 2022 στη Γενεύη, να συμπεριληφθεί δηλαδή το “ασφαλές και υγιές εργασιακό περιβάλλον” στις θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα στην εργασία.

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία ως εργατικό ατύχημα ορίζεται κάθε ανεπιθύμητη σωματική βλάβη ή θάνατος εργαζομένου από βίαιο ή απροσδόκητο συμβάν κατά τη διάρκεια της εργασίας ή εξαιτίας αυτής. Επίσης, αυτό που συμβαίνει κατά τη μετάβαση προς το χώρο εργασίας ή την αποχώρηση από αυτόν, ανεξάρτητα από το μέσο μεταφοράς, αρκεί να υπάρχει χρονική και χωρική συσχέτιση.

Οι τομείς που ευθύνονται για το μεγαλύτερο ποσοστό εργατικών ατυχημάτων είναι ο πρωτογενής, ο κατασκευαστικός και η βιομηχανικός. Βασική αιτία των ατυχημάτων, περίπου το 80%, είναι ο ανθρώπινος παράγοντας, δηλαδή η αμέλεια, η μη τήρηση κανόνων ασφαλείας, η κόπωση, διάφοροι συναισθηματικοί ή παθολογικοί παράγοντες, το έλλειμμα εκπαίδευσης και η μη χρήση ΜΑΠ. Το επισφαλές εργασιακό περιβάλλον και ο ελαττωματικός εξοπλισμός ακολουθούν με ένα ποσοστό 15%, και μόνο ένα 5% οφείλεται σε απρόβλεπτα γεγονότα, όπως πλημμύρες, κεραυνοί, σεισμοί κλπ.   

Δυστυχώς, τα επίσημα στοιχεία της ΔΟΕ δείχνουν ότι σε χώρους εργασίας χάνονται περισσότεροι άνθρωποι απ’ ότι στους πολέμους. Οι αριθμοί πραγματικά προκαλούν θλίψη και προβληματισμό. Ετησίως συμβαίνουν 270.000.000 ατυχήματα και 160.000.000 περιστατικά επαγγελματικών ασθενειών ενώ χάνουν τη ζωή τους από επικίνδυνες ουσίες (κυρίως άσβεστο)  2.000.000 εργαζόμενοι. Βεβαίως υπάρχει και ένας μεγάλος αριθμός αδήλωτων περιπτώσεων καθώς πολλές φορές ασκούνται πιέσεις στους εργαζομένους προκειμένου να μην δηλώσουν το συμβάν ως εργατικό ατύχημα για ευνόητους λόγους.

Η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω απ’ όλα, γι’ αυτό εργαζόμενοι, εργοδότες και κρατικοί φορείς θα πρέπει να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συμφωνήσουν σε πολιτικές και διαδικασίες οι οποίες θα δημιουργήσουν ένα ασφαλές και υγιές εργασιακό περιβάλλον όπου στο επίκεντρο θα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.